Open menu
  • Home
  • Schrijfsels
    • Blogs
    • Populaire
    • Wetenschappelijk
    • Drenten
  • In de Media
    • AV
    • Web
    • Krant
    • Lezingen
    • AV-Lezingen
    • Televisie
  • Werk
    • TST & AI
      • Spraakherkenning
      • AI
      • Whisper
      • Knowledge Navigator
      • Showcases
      • LIPS
      • UvN
      • Maastricht
      • Diplomaten
      • TTS
      • URaad
      • Preek
    • Affiliaties
      • UTwente
      • UU
      • Telecats
      • Overige Werkgevers
    • Netwerken
      • NOTaS
      • CLST
      • Levende Herinneringen
      • SOS
    • Infrastructuur
      • CLARIN - NL
      • CLARIAH
      • CLARIN - EU
      • DARIAH
      • CHAT
      • Listen
      • Levend Verleden
    • Projecten
    • Programming
    • Software
    • Over mij
    • LOT 2023
    • NTU
    • Workshop(s)
  • Persoonlijk
    • Arjan
      • Arjan
      • Ouders
      • Zus en Broer
      • Neven en Nicht
      • Grootouders
      • Foto's
    • Brigitte
    • Drentsche Patrijshonden
    • Huizen
      • Samen
        • Burg. Reigerstraat (2010 - ...)
        • Steve Biko (2009 - 2010)
        • Baarnseweg (2007 - 2009)
        • Poortstraat (1994 - 2007)
      • Arjan
        • Poortstraat (1977 - 1994)
        • Sweelincklaan (1972 - 1977)
        • Soestdijkseweg (1965 - 1972)
        • Biltzigt (1958 - 1965)
      • Brigitte
        • Thijssenlaan (1985 - 1994)
        • Braamstraat (1981 - 1984)
        • Voorstraat (1980 - 1981)
        • Hopakker (1980 - 1980)
        • Kemperstraat (1979 - 1979)
        • Verwerstraat (1968 - 1979)
        • Oude Raadhuisstraat (1961 - 1968)
        • Drostlaan (1960 - 1961)
    • Rolanda
      • Levensverhalen
      • Rolanda 85
      • Afnemende Gezondheid
      • Begrafenis Rolanda
    • Monique
  • Interessant
    • Tekst-naar-Spraak
    • Zips Law
    • Conversatie Regels
  • Extra Activiteit

Open menu
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • 2020
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014

blogs

Beleefd zijn tegen je spraak-assistent

Beleefd zijn tegen je spraak-assistent

19-12-2017

Een Kerstgedachte (sort-of) Het is bijna weer Kerstmis: een periode voor bezinning, gezellig met z’n allen voor de openhaard met warme wijn en veel zoetigheid. En als het goed is, is iedereen...

AI voor Dummies

AI voor Dummies

22-11-2017

AI is een buzz-afkorting die nu veel rond zoemt in “onze” wereld. We hebben het over Kunstmatige Intelligentie (KI of AI), Machine Learning (ML) en Deep Learning (DL of DNN). AI is een container...

Verslag NOTaS-bijeenkomst bij het INT

Verslag NOTaS-bijeenkomst bij het INT

16-10-2017

Vrijdag de 13de: je zou denken dat er wellicht een andere datum gekozen had kunnen worden voor de deelnemersbijeenkomst in Leiden bij het Instituut voor de Nederlandse Taal (INT). Maar…..het bleek...

Het verleden duikt op

Het verleden duikt op

16-10-2017

Plakkaat ter nagedachtenis van de vermoorde Herman van Hessen en Derkje Meijer - van Dijk aan de Lemferdingelaan 7 in Eelde-Paterswolde Vandaag, 16 oktober 2017, een berichtje gekregen van neef...

Emotie in Spraak: uitzending Editie-NL

Emotie in Spraak: uitzending Editie-NL

08-10-2017

Inleiding Donderdagmiddag ging de telefoon: onbekend nummer uit Amsterdam. Toch maar opgenomen en het bleek Bart van RTL4. “In België gebruiken ze een computer om te meten of ouderen eenzaam zijn....

Geboorte van een nieuwe taal

Een aantal weken geleden deden AI-onderzoekers van Facebook een aardige ontdekking. Ze hadden mbv Machine Learning (ML) twee verschillende bots gemaakt die moesten leren met elkaar te praten (schriftelijk). In eerste instantie ging dit in het Engels, maar al snel besloten de bots daar allerlei zaken aan toe te voegen die, hoewel herkenbaar als Engels, niets meer met de Engelse syntax te maken hadden.
Wat was hier aan de hand?

Structuur van een taal

Iedere taal bestaat uit de combinatie van syntax (structuur) en semantiek (betekenis). De combinatie van beide vormt, samen met de uitingsmogelijkheden (bewegen, spreken, schrijven) en perceptiemogelijkheden (zien, horen) de taal. Dit geldt niet alleen voor menselijke talen, maar ook voor bijvoorbeeld computertalen.

De manier waarop invulling gegeven wordt aan syntax en semantiek is echter niet universeel, maar ligt vast binnen iedere taal.

Nederlands versus Italiaans

Zo zeggen we in het Nederlands “zachtjes” als het zachtjes moet en “heel zachtjes” als het nog zachter moet. In het Italiaans doen ze dat anders: daar herhalen ze gewoon de term zachtjes (=piano). Dus heel zachtjes wordt dan “piano piano” (of “pian piano”). Evenzo wordt een heel sterke koffie aangeduid met "un caffè forte forte".

Omkeringen

verschrikkelijkAndere voorbeelden zijn de omkeringen van oorspronkelijke betekenissen zoals die van 'verschrikkelijk'. Als je antwoordt op de vraag “hoe was het eten” met "verschrikkelijk", dan was het eten gewoon verschrikkelijk vies, saai, vervelend of iets anders negatief. Je kunt dat specificeren met 'verschrikkelijk vies' (dus het eten is vies, maar de atmosfeer wellicht heel gezellig). Maar je kunt op de oorspronkelijke vraag ook antwoorden met “verschrikkelijk lekker” en dan is het juist wel erg lekker.

Veranderingen

Deze manieren van taalgebruik liggen wel redelijk vast binnen een gemeenschappelijke taal (in een zekere periode en binnen een groep gebruikers van die taal). Denk bijvoorbeeld aan de SMS-taal ("w8 ff") of de taal van Communicatie Experts ("communiceren naar de toekomst toe"). Maar taal is dynamisch en aan verandering onderhevig en ook binnen subgroepen verandert taal in de loop der tijd. Een moderne conversatie tussen twee gewone Nederlanders zou voor iemand uit 1900 dan ook heel vreemd geklonken hebben (en natuurlijk omgekeerd). Voor ons is “verschrikkelijk lekker” volstrekt normaal, want wij zijn opgegroeid met deze wijze van uitdrukken.

Taal

Geen taal

mowgliMowgli volgens Walt Disney Maar hoe zit het als je niet met een taal opgroeit? Geen enkele?

Het beroemdste (fictieve) voorbeeld is Mowgli van Rudyard Kipling. Het jongetje wordt achtergelaten in de jungle en opgevoed door een troep wolven. Pas in zijn puberjaren komt hij in contact met mensen en als hij later verliefd wordt op een leuk dorpsmeisje kan hij gewoon met haar praten. Spraken die wolven dan Hindi? Nee, en hier gaat Kipling in de fout. Mowgli was al veel te oud en had nooit meer "gewoon" kunnen leren spreken zoals een ander.

In 1970 werd bij toeval het meisje Genie (Californië, 1957) door de politie "ontdekt'. Als kind van een blinde moeder en mishandelende vader, groeide zij in volstrekte isolatie op en werd er nooit met haar of in haar bijzijn gesproken. Toen ze op 13-jarige leeftijd bevrijd werd, stortte heel linguïstisch Amerika zich erop om te zien of de theorie van Noam Chomsky klopte. Volgens deze theorie zou ze nooit meer goed een taal kunnen leren, want ze was al te oud. Kinderen leren de taal van direct na de geboorte tot de pubertijd via copy-paste en trial-by-error van hun omgeving. Maar als die omgeving niet spreekt, dan leren ze de taal dus ook niet.
Maar wat ze vooral kwijtraken, is het vermogen een taal te leren.

Gebarentaal

Schermafbeelding 2017-08-01 om 11.42.12.pngScreenshot van de video met Maria Zondernaam. Doof en opgegroeid zonder gebarentaal wordt het voor haar heel lastig om nog goed een taal te leren. Iets dergelijks zie je ook bij kinderen die doof geboren worden. In de meeste ontwikkelde landen gaan dove kinderen naar speciale scholen en leren ze communiceren in de (nationale) gebarentaal. Maar niet overal op de wereld gebeurt dit en soms groeien doven kinderen geïsoleerd op. Dan wordt het ook voor hen lastig om ooit nog goed te leren communiceren, zoals uit het tragische verhaal van Maria Zondernaam blijkt (zie het eerste deel van de video “The Birth of New Sign Language in Nicaragua”).

Nieuwe taal: mensen

Maar heb je per se een school en leraren nodig om een taal te leren? Wel als je een specifieke taal, de taal van jouw groep wilt leren (Nederlands Papiamento), maar niet als je 'n taal wilt leren! Dat kun je nl ook met soortgenoten.
Plaats je bijvoorbeeld een aantal dove kinderen bij elkaar dan zie je dat ze in no-time zelf een eigen taal met een duidelijke syntax “construeren”. Wij mensen hebben nu eenmaal de behoefte om met elkaar te communiceren en proberen dat hoe dan ook te doen. Gaat dat niet met luisteren en spreken, dan maar met gebaren. Dezelfde video laat dit heel goed zien. In Nicaragua werden pas na de revolutie in 1980 dove kinderen bij elkaar gezet en werd geprobeerd hen een taal te leren. Hoewel er wel gebarentaaldocenten bij betrokken waren, trokken de kinderen zich hier weinig van hen aan en construeerden ze zelf hun eigen taal. In eerste instantie deden ze maar wat, maar al snel kwam er binnen deze taal een door iedereen (binnen de groep) geaccepteerde structuur (de syntax) en konden nieuwe kinderen deze gebarentaal makkelijker leren.

Nieuwe taal: bots

Maar hoe zit dat dan bij die bots van Facebook? Die bots (Alice en Bob) kun je eigenlijk beschouwen als twee kinderen die in isolatie opgroeien. Met behulp van ML-algoritmes konden de bots zelf aan de slag om hun “conversatievaardigheden” te versterken. Ze kregen als opdracht mee "te onderhandelen over objecten" en uiteraard om zoveel mogelijk "winst" te behalen.

dialoog Mogelijke dialoogpaden bij het onderhandelen.

In eerste instantie ging dit in het Engels, maar al snel begonnen ze afwijkende structuren te gebruiken (zoals "verschrikkelijk lekker" ?).

Na een tijdje liep dit zo uit de hand dat het voor de onderzoekers niet meer mogelijk was om te begrijpen wat de bots zeiden. Maar het was beslist niet zo dat ze zomaar random woorden achter elkaar zetten. De bots hadden samen een nieuwe taal gemaakt en konden goed met elkaar communiceren. Een voorbeeld van zo’n conversatie tussen de twee bots Bob en Alice staat hieronder.

Bob: i can i i everything else . . . . . . . . . . . . . .
Alice: balls have zero to me to me to me to me to me to me to me to me to
Bob: you i everything else . . . . . . . . . . . . . .
Alice: balls have a ball to me to me to me to me to me to me to me
Bob: i i can i i i everything else . . . . . . . . . . . . . .
Alice: balls have a ball to me to me to me to me to me to me to me
Bob: i . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Tekstuele uitvoer van de Bob en Alice bij het onderhandelen.

Wie weet waar het over gaat, mag het zeggen. Maar voor mensen is dit vooralsnog volstrekte abracadabra. Voor de bots lag dit anders: het waren volgens de ontwikkelaars van Facebook ongelofelijk slimme onderhandelaars geworden. Nadat de regels om te onderhandelen waren ingevoerd (zie schema hierboven), werden de bots losgelaten en vertrouwden ze op ML en geavanceerde strategieën in hun poging het resultaat van de onderhandelingen te verbeteren. Meer achtergrondinformatie staat in deze blog van Facebook.

We waren hier dus, net als in de video, getuige van de geboorte van een nieuwe taal. En omdat computers in sommige dingen nu eenmaal sneller zijn dan mensen was dit niet een jaren durend proces maar slechts één van een paar weken!

R.I.P.

Een paar weken geleden hebben de onderzoekers echter de stekker eruit gehaald. Zoals Mike Lewis van Facebook's FAIR programma aangeeft, was het de bedoeling dat de bots met mensen communiceerden. Door een eigen, voor mensen volstrekt onbegrijpelijke taal te creëren, voldeed het experiment niet meer aan de oorspronkelijke opzet.

Hoe gaat dit verder?

Hoewel het experiment van Facebook op dit moment beëindigd is, ligt het in de lijn der verwachting dat zij of anderen er later mee door zullen gaan (als het nu al niet gebeurt). Deze ontwikkeling is dermate interessant dat geheid een aantal onderzoeksgroepen gaat experimenteren met nieuwe manieren om bots met elkaar te laten onderhandelen. Zeker als blijkt dat zo’n nieuw gecreëerde taal beter geschikt is om snel tot overeenstemming te komen, lijkt het mij slechts een kwestie van tijd voordat dit in de "echte" wereld zal worden toegepast. De enige eis die we waarschijnlijk aan de bots gaan opleggen, is dat er een goede vertaling van onze vraag (“ik wil een vakantiehuis huren in Italië met zwembad, maar niet duurder dan", etc.) naar de bots komt en dat de bots de uiteindelijk gevolgde strategie kunnen verduidelijken (transparantie).

De toekomst zal het leren, maar waarschijnlijk zullen wij dat nog wel meemaken.

Arjan

InterSteno 2017 in Berlijn

Intersteno 2017

Aanleiding

Ergens in het voorjaar van 2017 kwam het verzoek van Henk-Jan Eras namens de Dienst Verslag en Redactie (DVR) of ik het leuk zou vinden om op InterSteno 2017 in Berlijn een praatje te houden over het Telecats-Radboud project “Spreek2Schrijf” (S2S).

In het S2S-project gaan we proberen om met Moses (een soort GoogleTranslate) een software-tool te maken waarmee gesproken tekst automatisch kan worden omgezet in geschreven tekst. Dit om het werk van de medewerkers van de DVR te verlichten. Als het lukt, kunnen ze sneller een goed geschreven verslag maken.

Parallel CorpusHet bouwen van die tool gaat op een “BigData” manier waarbij we 100 uur opname van plenaire debatten gebruiken. Enerzijds hebben we de transcripties zoals die uit de spraakherkenner komen, anderzijds de officiële transcripties van de debatten zoals die door de medewerkers van de DVR werden gemaakt (de Handelingen). In feite beschouwen we de gesproken en de geschreven versie elk als een eigen taal en wordt het dus een vertaalprobleem met twee parallelle corpora.

InterSteno

InterSteno is een hybride conferentie. Enerzijds is het een echte conferentie (IPRS) met dit jaar het thema “Kwaliteit van de Verslaglegging”, anderzijds is het een wedstrijd waarin gekeken wordt wie er het snelst allerlei soorten audio mbv steno (shorthand transcription) kan transcriberen. De InterSteno bijeenkomst was van 21 tot 28 juli maar de eigenlijke IPRS-conferentie was op zondag 23 juli van 14:00 tot 18:00 en dinsdag 25 juli van 09:00 tot 18:00.

IPRS

IPRSIPRS (Intersteno Parliamentary and other professional Reporters’ Section) heeft als doel parlementaire en andere professionele verslaggevers samen te brengen en in staat te stellen kennis te nemen van voor de doelgroep relevante ontwikkelingen op het gebied van technologie, productiviteit, gezondheid en veiligheid, kwaliteitsstandaarden, rekrutering en training.

IPRS kijkt dus naar alle nieuwe ontwikkelingen op het gebied van verslaglegging en de vragen c.q. problemen die daarbij optreden. De stenografie-mensen richten zich vooral op de geschiedenis van steno en de huidige ontwikkelingen op dit gebied. Voorzichtig opmerken dat steno wellicht zijn langste tijd heeft gehad, werd dan ook niet door iedereen op prijs gesteld (?).

Naar Berlijn

treinHoewel vliegen net iets sneller gaat, is de trein toch een stuk comfortabeler (zeker het tweede deel met de ICE) en natuurlijk milieuvriendelijker. Je kunt er werken, er is WiFi, goede koffie of een biertje, veel beenruimte en een tafeltje voor de laptop. Bovendien kom je in het hartje van de stad aan zonder al dat veiligheidsgedoe. En met de eerste trein van zondag zou ik keurig op tijd komen voor de opening van de IPRS-conferentie om 14:00.
En inderdaad: om 13:45 wandelde ik uitgerust het hotel binnen, benieuwd naar hetgeen de conferentie nu precies behelsde.

Dag een: de opening

De openingsbijeenkomst was in een lange, smalle zaal en de projectie op het scherm was van 1 meter boven de grond tot aan het plafond: lekker groot dus! Maar dit hield in dat de mensen achterin eigenlijk niets konden zien: onderste deel van het scherm verdween achter de ruggen van de mensen op de eerste rijen en veel presentaties gebruikte een veel te klein font zodat het vanaf rij 5 al niet meer leesbaar was.

Real-time ondertiteling

Wat wel erg gaaf was, was de aanwezigheid van het bedrijf Text-on-Top. De medewerkers schreven met een VeloType "life" mee met wat er gezegd werd (zelfs in meerdere talen) en projecteerden die text over het bovenste gedeelte van de presentatie. Bovendien werd de getypte tekst zin-voor-zin via GoogleTranslate vertaald en naar speciaal geprepareerde tablets gestreamd worden. In de praktijk werkte dit behoorlijk goed waardoor de aanwezigen die het Engels minder machtig waren toch bijna realtime een redelijk adequate transcriptie in hun eigen taal te lezen kregen. Nadeel was wel dat de tekst over de bovenste 10% van het scherm geprojecteerd werd waardoor er nog minder van de PPT te zien was. Wellicht handig om de presenatatoren daar de volgende keer vooraf op te wijzen?

Programma

Het zondagmiddagprogramma bestond uit 2 delen. Het eerste over manieren om de kwaliteit van het werk (het maken van de handelingen) te beoordelen, de tweede over de inzet van TST voor de verslaglegging: wat is het en heb je er iets aan?

Kwaliteitsmeting

Een interessant verhaal over kwaliteitsmeting kwam van de Nederlandse DVR: “Checking turns against the audio – a system of peer evaluation in the Dutch Parliamentary Reporting Office”. Het ging om een systeem waarmee de kwaliteit van het werk van de DVR-medewerkers gemeten kan worden. Dit wordt gedaan door elkaar (anoniem) de maat te nemen middels het door iedereen laten beoordelen van 40 random geselecteerde korte uitschrijffragmenten. Methodologisch wellicht niet helemaal zuiver (elk fragment werd maar door een iemand beoordeeld), maar goed om te zien dat ze op deze manier proberen de overall kwaliteit te verhogen.

Voice Recognition

Een van de twee organisatoren, Carlo Eugeni van de universiteit van Pisa, gaf een mooi overzicht van de verschillende technieken en terminologie die binnen "Speech Technology" gebruikt worden. Zo stelde hij dat de term Voice Recognition een overkoepelende term is die onder meer Speech Recognition, Speaker Identification, Speaker Diarization omvat. Ben het er niet helemaal mee eens: zou gewoon de term Speech Technology gebruiken. Maar het was nuttig dat hij zo’n overzicht schetste en geeft goed aan hoe de verschillende terminologien door elkaar kunnen lopen.

Voor deze en overige programmapunten, zie hier op de IPRS-website.

Het publiek

Het publiek van de IPRS-conferentie bestond vooral uit medewerkers van verschillende nationale (o.a. Engels, Nederlands, Canadees, Duits) en regionale parlementen (Wales, Siciliaans, Vlaams). Gegeven de verschillende sessies die over techniek gingen, had ik verwacht een meer tech-geïnteresseerd publiek te treffen, maar dat was niet echt zo.
Over het algemeen waren er weinig vragen na afloop en de vragen die kwamen, werden door steeds dezelfde mensen gesteld. Deels zal dat te maken hebben gehad met het niet altijd even vloeiend zijn in het Engels, maar je kreeg ook het idee dat technologie dikwijls meer als een bedreiging dan als een nuttig hulpmiddel werd gezien en dat is jammer.
In de wandelgangen een praatje aangeknoopt met een vertegenwoordiger van de Duitse Bundestag. Doen jullie al iets op dit gebied? Nou nee, we zijn daar totaal niet mee bezig, een beeld dat later door anderen werd bevestigd.

De sprekers

Tenslotte bleken ook veel sprekers niet heel handig te zijn met computers waardoor er bij bijna iedere sprekerswisseling behoorlijk wat tijd verloren ging met het installeren van de presentatie, converteren van bestanden, verbinden van de laptop met het scherm en meer. Wellicht kan dit een volgende keer voorkomen worden door a) iemand aan te wijzen die dit regelt en b) door de presentatoren een afstandsbediening te geven waardoor ze de presentatie vanaf het katheder kunnen bedienen.

Ook waren niet alle sprekers even vertrouwd met het presenteren in het openbaar en in het Engels. Volkomen begrijpelijk, maar het voorlezen van papier leidde bijna nooit tot een boeiende presentatie. En dat was jammer omdat veel onderwerpen wel zeer de moeite waard waren. Het enige voordeel van het voorlezen was dat de meeste praatjes qua tijd niet uitliepen.

Ondanks het schrappen van de workshop liep de bijeenkomst toch nog uit waardoor we pas om 18:30 onze eerste "Hefe Dunkel" op het nog zonnige Berlijnse terras konden gaan drinken. Daarna: op naar het hotel in het bosrijke Dahlem-Dorf.

Dag twee

Op maandag gingen de wedstrijden captioning gewoon door maar was het voor de conferentiegangers een excursiedag. Ik heb die aan mij voorbij laten gaan omdat mijn presentatie voor dinsdag, na de ervaring op zondag, beslist moest worden aangepast. Minder techniek en moeilijke woorden, veel meer slides met grotere fonts want anders zag men er toch niks van. Maandag werd daarom vooral besteed aan het onder een grote parasol in de zon zittend, afmaken en bijvijlen van de presentatie.

De middag werd afgesloten met een biertje met Cord Pagenstecher: een collega Oral History onderzoek aan de Freie Universität Berlin (5 minuten van het hotel). Gezellig en goed om te horen welke nieuwe projecten zij nu allemaal weer aan het opzetten zijn en wellicht biedt dit kansen voor een nauwere samenwerking in de nabije toekomst. Na de biertjes met Cord een pizzeria gezocht in het nabije Dahlem-dorf. De pizzeria bleek eigenlijk een soort grote Biergarten te zijn waarin bijna iedereen onder de parasol bleef zitten toen het toch wel heel hard begon te regenen.
Bij het betalen bleek weer eens dat Duitsers toch heel wat beschaafder zijn dan wij. Ik had gevraagd of ik per kaart kon betalen en dat kon. Echter, bij afrekening bleek dat het om een lokale bankkaart ging en niet om een pinpas of creditkaart. "Nou", zei het kassameisje, "5 minuten verderop zit een betaalautomaat: daar kun je geld wisselen". In het vertrouwen dat ik dat zou doen en ook zou terugkomen om te betalen, ging ze verder met haar werk. Ik geheel verbaasd: kon dus gewoon weglopen en de boel de boel laten! Het was vooral het vanzelfsprekende vertrouwen dat mij zo verbaasde: geen enkel wantrouwen jegens de klant.

stenoDag drie

Het weer was definitief omgeslagen en al bij het ontbijt goot het. Uitchecken en in 20 min met de U-bahn naar het Mediahotel op de Kurfürstendamm. Deze laatste conferentiedag was er een mix van verhalen over kwaliteit, spraakherkenning en vooral erg veel over stenografie: hoe het in de verschillende landen ontstaan was en waarom steno toch zo belangrijk is dat het niet mag verdwijnen.
Vooral dat laatste riep een hoop vraagtekens op bij mij: steno is uitgevonden om snel en goed een woordelijk verslag te kunnen maken van een gesprek of discussie. Zo werd in het stenosysteem "Groote" rond 1899 uitgevonden door Arnold Willem Groote. Hij was de assistent van een Nederlandse generaal en had een methode nodig om de woorden van die generaal op te schrijven terwijl ze op een paard reden. Fascinerend en voor die tijd bijzonder inventief, maar daar heb je tegenwoordig toch echt een heleboel andere mogelijkheden voor.

Ook deze dag werden alle praatjes op een paar na weer van papier afgelezen. In sommige gevallen ging het zelfs om duo-presentaties waarbij de een de tekst van papier voorlas en de ander meelas en op vooraf aangegeven momenten (kruisjes in de uitgeschreven tekst) op het knopje “volgende slide” drukte.

Wat moet je opschrijven?

De enige die ook het verhaal gewoon vertelde was John Vice: Editor of Debates of the House of Lords. En dit was volgens mij dan ook direct het beste en ook wel fundamentele verhaal (hij kon gewoon z’n moerstaal spreken, maar toch).
John Vice vroeg zich af hoe je nu op papier verslag legt van "fysieke zaken" die gebeuren tijdens het debat.

farageDenk daarbij bijvoorbeeld aan een speech van Nigel Farage in het Europarlement. Terwijl Farage zijn bekende verhaal over criminelen en buitenlanders houdt, steekt een andere parlementariër die schuin achter hem zit, een bordje omhoog met “He’s lying to you”. Erg komisch, maar hoe geef je zoiets in het verslag weer?

John onderkende 5 officiële strategieën:

  1. Schrijf alleen op wat er gezegd wordt
  2. Pas de woorden een klein beetje aan
  3. Voeg een beschrijving toe (tussen haakjes)
  4. Zinspeel op deze niet-verbale gebeurtenis
  5. Rapporteer alles voor zover mogelijk

Hoe gaat dat nu?

Interessante vragen die geïllustreerd werden met een groot aantal filmpjes van parlementariërs uit verschillende landen die zoiets deden. Bijvoorbeeld een groot mes meenemen in de House of Lords en daarmee zwaaien om aandacht te vragen naar "al die wapens op straat". De Speaker merkte slechts op dat het tonen van een wapen in het Britse Parlement verboden was. In het verslag werd aan deze toch een paar minuten durende act slechts aan gerefereerd met: [interuption].

Niet alleen papier?

BurkeOok vroeg John zich af of het niet tijd werd om ook op een andere manier dan alleen schriftelijk, verslag te leggen van hetgeen zich in het parlement voordoet. Naast een groot aantal video’s van parlementsleden die allerlei zaken (vissen, zwaard, Rode Boekje van Mao en meer) gebruiken om hun betoog te onderstrepen, liet hij zien dat dit niet alleen iets is van tegenwoordig. Op 28 december 1792 waarschuwde Edmund Burk zijn mede parlementsleden voor het gevaar van de Franse revolutie door zijn zwaard demonstratief op de grond te gooien. Dit werd niet beschreven in de officiele papers maar 2 dagen later verscheen er wel een spotprent van James Gillray over in de kranten. Een mooi voorbeeld van een historische multimediale presentatie.

Deze vraag sprak mij wel aan: wij (=computertechneuten & DH-onderzoekers) vinden al lang dat niet alleen het parlement maar ook andere overheidsdiensten (politietie, FIOD, Rechtbank) multimediaal zouden moeten kunnen rapporteren. Nu mag dat nog niet, maar of “alleen papier” het nog 10 jaar volhoudt……...

Spreek-naar-Schrijf

Mijn praatje (na de lunch) werd direct gevolgd door een door Rian Schwarz-van Poppel (Hoofd van de DVR en een van de organisatoren van deze IPRS-conferentie) geleidde discussie over het voor- en nadeel van Taal- en Spraaktechnologie (spraakherkenning, slim zoeken en betere ontsluiting).
Met enig trekken en duwen kwamen er een paar leuke reacties van onder andere het Canadese, Schotse en Italiaanse parlement. Allemaal hadden ze al ervaring met vooral re-speaking maar alleen het Schotse Parlement gebruikte dat ook daadwerkelijk. Wel vonden anderen de nu gepresenteerde technologie "interessant genoeg" om er toch nog eens naar te kijken. We zullen zien ?.

Hoewel de conferentie pas om 18:00 zou zijn aflopen, was het voor mij tijd om te gaan: om 16:50 vertrok de laatste trein naar huis.

Conclusie

Al met al was het een interessante, zeer heterogene conferentie. Duidelijk werd dat er op het gebied van parlementaire verslaglegging veel gebeurt en ook dat niet iedereen hier op zit te wachten. Deze tweedeling is op zich niet vreemd en dit is wellicht een goede reden om de volgende keer aan de hand van cijfers en use-cases te laten zien dat de gepresenteerde oplossingen ook daadwerkelijk hun nut hebben voor de praktijk van parlementaire verslaglegging. Wij (Telecats en Radboud) hopen dat het Spreek2Schrijf project zo goed loopt dat wij volgend jaar die cijfers kunnen laten zien. 
Ik kijk er stiekem al naar uit.

 

Arjan

25 juli 2017, Utrecht

Pagina 4 van 9

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • Laatst gewijzigd: zondag 25 oktober 2026 14:09:09
  • Copyright @2026 Arjan van Hessen