Moos en Runner speelde direct weer alsof er helemaal niets leuker was dan dat totdat ik ze ging uitlaten in het Wilhelminapark. Rondje door de straten bleef Runner aan de lijn maar eenmaal in het park mocht hij los (en Moos niet). Zo’n 20 min gelopen en toen weer richting huis gegaan. Runner is een stuk handzamer dan Moos en luistert over het algemeen goed. Ook heeft ze net wat minder vreetlust waardoor zakken en val haar aandacht minder trekken.

Eenmaal weer thuis veel water drinken waarbij het rond de waterbakken nu wel erg nat werd. Hierin is `Runner minder beschaafd dan Moos. Tegen 18:30 eten gegeven. Omdat Moos dan eerst haar eten heel snel naar binnen zou slokken en vervolgens die van Runner ook zou opeten, moest dat gescheiden gedaan worden. Runner rustig in een aparte bak in de gang en Moos op haar gebruikelijke plek. Werd natuurlijk weer een vreselijk gedoe om de beide honden in aprate ruimtes te krijgen maar uiteindelijk lukte het goed. Na 10 min werd de deur voor Runner weer opengedaan waarop Moos de gang in stoof om de lege bak nogmaals goed te inspecteren.

Omdat Brigitte de middag een darmonderzoek had gehad, werd er ‘s avonds weinig gedaan. Om 22:00 nog een rondje met beiden gedaan waarbij Runner nu ook in de zijstraten al los mocht. Ging allemaal helemaal goed en om 22:30 werd er geslapen.

Vroeg opgestaan, gedoucht en om 6:45 met beiden het ochtendwandelingetje in het park gehouden. Ging ook goed alleen is het opruimen van de drollen van Runner lastig: is natter dan die van Moos .

Omdat het warm was (en nog warmer zou worden) ben ik om 10:45 al met beiden naar het Heidepark in Bilthoven gegaan. Heerlijk een uur gelopen en met Moos de oefeningen gedaan. Hoewel Runner in principe een jachthond is, doet het gooien en terugbrengen van de dummy hem helemaal niets. Alleen het koekje dat Moos bij het terugbrengen krijgt, trekt hem wel aan.

Aangekomen bij het Heidemeertje bleek er wel enig aantrekking van water te zijn, maar hij ging er niet verder in dan tot z’n buik. Moos daarentegen zwom lekker rond, op jacht naar kleine eendjes. Moeder eend leidde haar af en de kleine eendjes zwommen gezellig naar het midden van het meer. Ook de oversteek van het meer door een dummy over te gooien lukte goed waardoor ik terugliep naar de auto met een droge Labrador en een kletsnatte Drent.

Nog wat boodschappen gedaan voor het bezoek van Sieb en Maaike ’s avonds en verder lekker niks. Opnieuw tegen 6 uur een rondje park gedaan hetgeen weer goed liep. Bij terugkomst kregen ze weer gescheiden te eten en toen kwam het bezoek. Moos weer enthousiast als altijd maar Runner trok zich terug in de voorkamer. Pas later op de avond kwam ie eruit om zich te laten zien. Moe of verlegen? Toen Sieb en Maaike (na een erg gezellige en smaakvolle avond) weer naar huis gingen, nog een afsluitend rondje met beiden gedaan. Ook nu weer: Moos aan de lijn en Runner alleen op de Reigerstraat.

Thuis gekomen gingen beiden (en ik ook) moe maar zo te zien redelijk voldaan slapen.

Iets later wakker geworden dan meestal maar om 7:15 toch weer het ochtendrondje door het park. Wat meer mensen met honden nu, maar Runner besteedt daar geen (of nauwelijks) aandacht aan. Als ie wordt besnuffeld, dan snuffeld is soms een beetje terug en loopt dan gewoon weer door. Geheel anders dan Moos die of de andere hond wegblaft (kom niet aan mij) of er enorm mee gaat spelen. Waarschijnlijk is Runners gedrag het gevolg van en aanleg en training.

Nu is Runner al 10 jaar maar dat zie je eigenlijk niet. Hij is minder enthousiast dan Moos (die deze week 5 wordt) maar loopt goed, snuffelt veel in het bos en onderscheidt zich in niets van zijn de helft jongere compaan.

Het zou nog warmer worden en dus om 10:00 in de auto naar Austerlitz gereden voor een uurtje in het (koele) bos. In de auto was het al 29 graden en ik smachtte naar een donker en koel bos. Helaas… het bos was warm. We hebben een uur gelopen en toen waren beiden er helemaal klaar mee. Terug bij de auto gingen ze er makkelijk in en eenmaal thuis vielen ze aan op de waterbakken. Toen die leeg waren zijn ze gaan slapen tot het wandelingetje van ong 18:00.

Om half zes werden meneer en mevrouw al weer een tikkie onrustig: we willen naar buiten! Nog wat dingetjes gedaan maar toen, door de nog steeds heersende hitte, maar aan het wandelingetje begonnen. Liep allemaal goed, ondanks de grote heoveelheid mensen in het park. En ja, beiden kwamen hijgend weer thuis :-).

Ik heb vervolgens lekker aspergers gemaakt en die met Brigitte opgegeten. Het weer begon langzaam weer acceptabel te worden zodat we met z'n vieren buiten een erg prettige avond hadden. En om ong 22:00 het laatste rondje. Is nog vreemd omdat je dat in het grootste deel van het jaar in het donker doet, maar nu is het nog behoorlijk licht. Maar goed, richting Maliebaanspoor, linksaf (Runner los) en lekker door de wijk gezworven. Alleen... in de straat achter ons huis hadden veel mensen de voordeur open staan om het huis door te luchten. Moos strak gehouden want die wil altijd gewoon naar binnen lopen. Ging allemaal goed dacht ik tot ik Runner bij me riep en er nets gebeurde. Hè, waar is die nou weer? Teruggelopen en toen kwam er een aardige mevrouw naar buiten die geheel verbaasd maar erg vriendelijk vertelde dat er zomaar een grote hond haar kamer in kwam lopen. Of ik... en ja hoor: "Runner" en daar kwam meneer rustig naar buiten gelopen. Is dit nu "des Runners" of verliest ie toch langzaam zijn training :-)

Hoe dan ook: doorgelopen naar huis en daar mochten ze waterdrinken en gaan slapen (en ik ook).

Opgestaan, gedouched en naar beneden gelopen. Hè, een enorme hoeveelheid water (was plas) lag daar op de grond. Bleek van Runner te zijn die zijn plas blijkbaar niet had kunnen ophouden. Zo goed mogelijk alles opgeruimd en met beiden naar buiten gegaan voor de ochtendwandeling (was 7:15). Bij terugkomst toch de vloer nog maar eens goed "gewassen", net als het zwarte kussen, en alles te drogen gelegd. Kan gebeuren!

Later op de dag met beiden naar deBilt gereden voor een lekkere wandeling in Houdringen langs de schaatsvijver en door het bos. Bij aankomst werd ik door Kees vd Berg opgewacht. Hij, pensionado, is op maandag vrijwilliger voor Utrechts Landschap en hielp op dat moment bij het snoeien van overtollig groen langs de fietspaden. Zinnig en ook leuk werk: ik ga het onthouden :-)

Runner zoals gewoonlijk trok zich bij de wandeling niets (of iig erg weinig) aan van andere honden en dook lekker tot haar buik, het water in. Moos deed dat iets fanatieker en ging echt zwemmen. Daarna door de bossen gelopen en weer terug langs de vijver alwaar beide weer het water opzochten.

Was al-met-al een interessante wandeling! En 's avonds weer een klein rondje rond het huis. Moos steeds aan de lijn en Runner los daar waar het kan (en dat is meestal overal). Om 22:15 naar bed alwaar wij het gerommel van de twee spelende honden nog ongeveer een half uur konden horen.

Ik had om 9:00 een afspraak in Enschede en moest dus echt vroeg opstaan: 6:00. Lekker gewandeld, honden eten gegeven en naar Enschede vertrokken. Terug om ong 16:00, honden ingeladen en direct doorgegaan naar Heidepark in Bilthoven. Was nog snoeiheet en het wandelingetje bleef beperkt qua lengte. Wel snel naar het Heidemeertje gegaan alwaar beide honden lekker het water in gedoken zijn. Valt iedere keer weer op hoe fris en actief Moos na een paar duiken in het water weer is. Vo energie begon ze Runner weer te bespringen, holde rond, haalde de dummies op en andere activiteiten die ze normaal gesproken alleen maar doet bij fris weer. Arme Runner :-)

Ook nu weer een vroeg avondrondje want op woensdag moest ik om 8:30 in Almere beginnen met training Moos (en nog 4 andere Drenten). Was best een beetje melangoliek want het was het ena laatste wandelingetje met Runner.

Vroeg opgestaan, aangekleed en met de honden naar buiten. Kort rondje gedaan waarna ze eten kregen. Verder koffie gezet (voor de training) en om 7:45 vertrokken naar Almere alwaar ik ong 40 minuten later aankwam.

Goede training gehad en Moos liet zien dat zwemmen geen probleem meer is. Wat wel lastig is, is het van een verhoging direct het water inspringen ipv er langzaam in te lopen. Daar moeten we nog aan werken. Het was een heerlijke ochtend met redelijk veel wind. Alle honden deden het goed en om 11:00 toog ik met Moos weer naar huis.

Een erg blije Runner wachten ons op. Na enig gespring begonnen ze te spelen (en dat in die hitte) tot ze beide echt bekaf waren. Om 12:45 kwam zus Paulien en zijn we met Runner naar nicht Maartje in Den Haag gereden. Zij was GESLAAGD!

Friso, Mabel, Maartje, Jeroen, Paulien en Arjan bij officeuze slagen van Maartje.

Toen Paulien en ik om ong 16:00 naar de auto liepen, liep Runner gezellig mee. Ik opende de auto en hup: hij sprong erin en ging, naast Paulien, op de bestuurderstoel zitten :-) Hij kon "slechts" verwijderd worden door Mabel die hem er echt uit moest trekken. Hij miste Moos!

Thuis bleek dat ook het geval te zijn en Brigitte vertelde dat Moos een hele tijd had gesnuffeld en gezocht: waar was Runner nu?

De honden missen elkaar en dat maakt een volgende logeerpartij wel een stuk makkelijker.