Nou mijn naam is Cornelis Willemse. Ik ben 78 jaar januari 3 , 22 geboren in Amersfoort elders. En toen ik een jaar was toen was ik ben ik in Amsterdam terecht komen we pleegouders.

En ja daar ben ik ze beetje opgegroeid in de binnenstad van Amsterdam echt rond is rond Warmoesstraat in omgeving tot mijn 28 , 10 jaar gewoond en toen kwam ik een vrouw. Nou heeft u zodoende. En toen nou ja dus we hebben maar de periode van 19 , 43 tot het eind van de oorlog heb ik natuurlijk diverse dingen meegemaakt. Ik ben eerst in 43. Hoe ziek. Bij de kopgroep. Toen moest ik naar een soort ambachtsschool dat Wester in Amsterdam en de weer. Hier krijg je een korte cursus zeiden ze duurde zes maanden , maar het was na zes weken. Alles werd je al uitgezonden. En toen heb ik ongeveer een jaar in Kota in ook in natuurlijk gezeten. Wat gebeurde daar. Wij zaten in de veertien dagen in een soort lager en het eten was zo slecht. Toen ben ik bij de vriend die twee hebben nog de benen genomen zijn weggelopen. De kwam in Leipzig terecht. Weet u waardoor anderen behandelt , dat we het beter uit. Wat die willen we gearresteerd. We zijn toen weer gestuurd naar Kota maar eerst zouden ze wordt maar toch een wel terugkomen maar werd. Nou ja. Het werd bijgevallen eigenlijk heb ik toch een koter werd ik toch weer naar de fabriek gestuurd als voorbeeld voor de anderen dat ze dat niet moesten doen. Wat zijn de mannetjes een kaalkop geliefde. Tuurlijk. Je weet hoe dat gaat , is er iets. En nou ja toen heb ik daar ongeveer een jaar gewerkt. Toen kwam ik in Nederland doordat ik een ongeval binnen 4 kreeg ik kreeg er een soort vergiftiging van. Ik wens Draaijer stond achter daar dan in de code groen verbiedt. En die wilde ik niet meer terug. Natuurlijk de daad van maar ja omdat ik in de hart van Amsterdam wonen. Als je weet wat ik zeg niet Nicole in de Warmoesstraat tegenover het bericht politiebureau. Dus ik hoor eigenlijk nergens heen dus zouden wilden liquide vriend weggegaan. Die zei ik weet een leuke baan niet kunnen. Ziet u een beetje goed. Nou ja toen werd ik al wat gearresteerd op het Sint had gezien.

En opnieuw eigenlijk voor.

En toen kwam ik via via de hoofd hoofdkantoor , of de 't hoofdbureau. Hij was kracht in de show in de Euterpestraat wellicht fundamentele straat werden we naar dancefeest weggebracht. Het is in februari 44 gebeurd toen zijn wij. Heb ik ongeveer met 4 mensen in de cel gezeten ongeveer vier weken. Die werden Europees werden we d'ruit gehaald en toen kwam allemaal in trams richten ze een grote ploeg. Nu gingen via Weert. De trein naar Amersfoort. Dacht u eigenlijk. Nou ja je weet niet wat je boven het hoofd naar beneden kwam in Amersfoort terug. Nou dat was meneer meneer Kortom waarin die andere boef zei die van de berg. Het waren twee de twee grootste boeven die waren en nou ja , via de rozentuin kwam je daar in lager terecht en de hebben ongeveer. Ik dacht tot half april. Maar ik weet geen data smeer ik binnen. Toen dachten we eigenlijk weer dat we te werk zou worden gesteld. Gewoon weer. En dit of dat voor was gebeurd. Maar dat is niet gebeurd. Ten derde verscherpte maatregelen in die hele ploeg voor ongeveer 500 man verder naar Boekelo toegestuurd komen daar in quarantaine kan terecht en van Keller Taylor grote kamp. Nou ja zo is het gegaan en dat heeft geduurd tot mijn geluk tot ongeveer 6 of 8 november en dat gebeurt , is Zolder op appel partituren dus vakmensen uittreden. Ik denk wel meteen naar voren toe. Je weet ge kennelijk beter van worden. Dus die werden met 38 min uitgekozen om tewerkgesteld te worden in de auto willen plaatsen in Wenen. Dus u kreeg half brood mee en die hebben we drie dagen in in een begon gezeten met een nog een meter nu midden bewaker de bij en die bracht ons naar de nou ja als je een droom. Daar waren allemaal kazernes en daar dus ook een houten barakkenkamp is zo. Waarom mensen die daar werkten. En daar willen we tewerkgesteld. En dat heb ik tot ongeveer half april 45 zijn we daar geweest.

Met gevolg dat toen de Russen voor de deur stonden namen dit dat heel de dag hele geval van die al die daartussen. Die gingen die die die gingen dat transport ging weg. Die oude wereld plaats werd zogezegd verplaatst naar Beieren en dus zeggen ze. Gaan jullie mee. Nou ja , we dachten we gaan aan de kant van de kan op dus nog allemaal mee. Dus toen zijn we daar nog twee dagen geweest en het grappige was shit ik heb toch geen werk voor jullie. Shit is , zoals moeder is bij het arbeidsbureau meer in de in het dorpje Passo zeiden ze nou waar wacht wordt het 9 uur te de. Dat klinkt zielig natuurlijk. Dit was een klus in een toestel op die met de ben ik nog twee jongens met je drieën zijn we nou hier stroomt de Donau. Als je daar op voor Tom vastgehad kolven zelf terecht. Maar we moeten wijzen. Nou twee heb ik tien dagen heb ik of veel Molukse in overal te slapen bij boerderijen nog dat ik eigenlijk door de Amerikanen bevrijd.

Je kunt u zich nog wel herinneren ontstond rond Amersfoort boog. Dat was met 500 mensen.

Ja. Het is ongeveer 500 mensen dat waar. Ik dacht dat we de ja die hebben allemaal een nummer. De in de 47000. Maar die nummers.

Ik weet niet precies meer welk nummer wil ik heb zeven hele hoort één of zoiets.

Nou ja daar heb ik natuurlijk ook diverse avonturen meegemaakt.

Was dat kunt u zich herinneren toen in het kamp aankwam kan zo bij.

We werden natuurlijk. Je weet het toetje moet je kleding hier in je koffer afgeven. Nou ja goed. Je krijgt een kamp. En nu weer in quarantaine kamp gezet en ik hebben ongeveer een paar weken geduurd.

En daar wil ik hier nog niet. En toen kwam het grote kamp in de weer.

Deel 10 in een werkploeg. En toen heb ik met ongeveer tachtig of negentig meelezen.

Moesten we aan de bakken of werken. En daar kan ik nog een iets vertellen wat eigenlijk heel uitzonderlijk was. Er was een dag dat het net zo. Nu is verschrikkelijk hard geregeld in in die graag die die kale waar we in moesten werken te moesten we uitgraven da's stond bijvoorbeeld een halve meter water. Dus we verdomde onder in te gaan. Dus er was weer ingang zou worden gedood. Nou toen moest het hen moesten we met de hele ploeg aantreden. Dus we hebben als het ware gestaakt in boegbeeld is echt dat is echt gebeurd. Dus arm treden. Want die die die die die die daarover hoeft die we stond eigenlijk weet je al wie zal ik wat moet ik met die gekke aldus dus werden bij de bij de kampcommandant. Nou ja dat ging natuurlijk vreselijk tekeer zou het wel krijgen. Nou die werden we zogezegd de doen. Dus in de stront zakken commando. Het was zo al het vuil wordt door de wonen 40000 mensen in de kampen. U weet precies hoe groot het was. Nou toen moesten wij in die machines die ze daar onder waar alles opgevangen moesten wij dat er uitgeslepen en is een bakkie met twee man in een halfrond moet je dat door een weiland in de moet je dat als het meest weet je. De gebruikte ze zou nooit mist. Dat heb ik gelukkig maar twee dagen gedaan.

En wil ik een dag ondergedoken geweest in de marge verschoven naar appel. Wat je moest door het kamp heen toe en toen liep ik achter niet link viezer. De tijd allemaal straatjes en in binnen gehouden. Barack ingetrokken in de in hele van de bed ben ik ondergedoken. Die dag. Wat ik denk dat hij niveau en die werden de volgende dag zei die ze wel hebben nog wat anders voor jullie in de ploeg in de Stijn in de steengroeve. Gestop.

Daar kan ik het de derde omdat we toch nog Nederlanders waren in een beetje uitgekomen.

Hij we onze sigaretten die we kregen we krijgen nog sigaretten daar die hebben bij elkaar gescharreld die zeggen iedereen gaf zoveel sigaretten af en die hebben we zogezegd de kapel en en de die Duitse bewaren we die er ook niet teveel omgekocht. Ik doe hebben we daar een beetje betrekkelijk rustig baantje hier in die hoek. Dus jullie gaan in die hoek. Weet je wel dus zodoende hebben we het nog een beetje tijd volgehouden dat het grote bombardement kwam.

En wat gebeurt er. De kwam die heel laag die vliegtuigen over en deurwaarders was een zogezegd een geweer is een weekend een allemaal fabrieken voor de voor de weer natuurlijk. En die gooiden bommen uit naar kwam natuurlijk bioscopen een stel bomen in die kuil terecht.

Ik had het geluk dat zijn verscheidene mensen heel veel mensen gedood in die in die steengroeven door die leende. Ik had het geluk. Ik loop zo goed een schuine breuk zo dol op een helling.

En de loop. Die brug op. En ik laat mij gevallen in lijkt Brugge was meteen weg en de was je vinden op een borst. Dus ik heb uren in die bus gezeten. Nou en toen hebben we eigenlijk niet veel meer gedaan met die negende november.

Dat ik gelukkig naar Wenen gestuurd werd en dat is mijn geluk geweest.

Ja. Even terug naar het kleine kant eigenlijk. Ja , kunt u beschrijven wat voor het verschil was. Is het kleine kamp en zeggen maar het grote kamp laten trekken.

Ja. Het verschil. Ja. In de kleine kan hoef je natuurlijk niet. Die werken hier was natuurlijk niet de hele dag daar dood en je moest alleen Overpelt plak hoe urenlang op wel staan dat het het niet. Ze gewoon judo lang staan. Ja , het eten was natuurlijk vreselijk slecht want 4 in begin nog wel een beetje mee wordt , is er eerder vertellen. Ja. Honger hebben allemaal gaat natuurlijk want het is natuurlijk ook al wel even de jongens die een pak slaag kreeg vanwege de die is nu brood gestolen verheven z'n vrienden. Dus is dat je ook dingen gebeuren natuurlijk allemaal. Later kwam het grote kamp in Toulouse we daar werken. Ik weet alleen van een vriend van mij die is nou per jaar geleden gestorven. Die hebben we tot het einde toe meegemaakt in kamp. Die is niet uitgekomen. Die maar die heb je ook hoe heet het. Ik geloof dat die die mars meegemaakt heb van die laatste ploeg die d'r op transport gesteld. En daar zijn natuurlijk ook verschillen. Verschillende mensen bij omgekomen.

Is weet eigenlijk elke van wij Nederlanders is. Ja. Kunst is. Herinnert u elke keer met toch wel een redelijk grote groep Nederlanders bij elkaar.

Ja , we hebben weer te eindigen met een grote groep en we ook in. Is zo'n barakken zijn

het was natuurlijk hier nou wel in de buurt. Ik weet dat je meer Mark moeten worden. Het is. Het was het eigenlijk in grote grote trekken. Wat ik daar heb meegemaakt natuurlijk.

Hij heeft te veel herinneringen aan aan onderlinge saamhorigheid.

Ja dat viel mij dus de saamhorigheid was natuurlijk wel goed. Juist doordat wij ook in de steengroeve met z'n allen geprobeerd hebben. Die vindt om te kopen natuurlijk. Dat is natuurlijk logisch geweest. Ja ja maar ja het was natuurlijk slecht. Die stond afdoen Europa peilde tuurlijk moeten maar ze Malle bij hebben een weekje werd politici wist allang wat wat voor weer het ook was natuurlijk

dat zijn zeg maar de plekken in het kamp u dan ook zo'n zodanige herinneringen.

Ja ja , het waanzinnige wijze de dat nog wel moet ik het zeggen hoerenkast spreken dat dat in de oudere kampen bewoners flauwe shows zeggen de oudere mensen die de lange jaren ontzettend. Ja. Die kreeg de kampen geldt geloof ik in de hete kolen terwijl krankzinnig natuurlijk. Ik heb ook nog een dag meegemaakt dat ik nou ja , dat ik dacht bij m'n eigen verdorven. Ik geef ik meld mij gezien die Zeeuwen Kenia. Ik heb vreselijk kiespijn ook terug. Nou wordt terug het kamp in de die dag niet te werken. Maar ik moest naar die Barak waar die nou die zeiden ja , welke kies doet het. Ja ik heb Marije aangewezen. We hebben tegenwoordig gesprongen. 2 , 8 vanmorgen kiespijn. Ja. Stelletje wat loom een dag. Alleen het oog lucht bevat. Ja dat was natuurlijk net zo erger eigenlijk wil ik kies ze dat soort dingen maak mee. Ja maar ja , hun keel vreselijk veel geluk gehad natuurlijk. Ook ik winnen doordat wij ook weer die 38 mensen en Wenen gestuurd zijn. En dat is voelen geweest maar ja wij waren eigenlijk een beetje dan minder zwaar gestraft. De man. 't was natuurlijk Mark en ik zaten een wordt iedereen hetzelfde natuurlijk.

Gaat u nog doen. Een gevoel van verschil tussen tussen u en andere Nederlandse goed wordt is

nou nee je weet allemaal gelijksoortig behandel stop die stomme 40000 man op de pijl in moet. Het was de wet absoluut geen onderscheid gemaakt. Ja natuurlijk. Het is zijn mensen die gevlucht zijn laten gepakt en die willen gewoon opgaan. En dan moet je nou kijken. Ja dat soort dingen die van mij geworden.

Wat voor gevoel ontwikkel je dan daar is verschrikkelijk. Hij is niet te beschrijven.

Is in den moet je langs marcheren. Moet je strikt moet je kijken want je niet kijken. Krijg je nog klein ook klappen natuurlijk.

We zijn hier dan allemaal hetzelfde in in in uw ogen op dat moment.

Ja raar. He. Wat moet je allemaal.

Ja. Het is een een ervaring geweest.

Die natuurlijk heel veel indruk op me is. Maar die hebben natuurlijk wat toch nog wel naweeën van. Maar gelukkig heb ik vrij makkelijk karakter , dus ik heb me de goed over denken.

Hoe was dat eigenlijk in het kamp zijn dan de overlevingstocht. Ja. Je ontwikkelt. Ja.

Ja. Je probeert zoveel mogelijk. Ik heb nog wel een poosje. Ik kon voor die lager als 't was een Duitser leraar op een Duitse gevangenen die man die zit al jaren vast die eruit is al voor de oorlog gaat zo je hebt die kamp opgelopen bouwen als en toen mocht ik een tijdje Nachtwacht heb ik nog een poosje Nachtwacht speelt , moet ik hoef die ik overdag niet nou naar de bel. Mocht ik dat terug in een moet ik 's nachts moest ik als wacht of zitten dat er niets gestolen werd of zo weet je van de partij. Maar misschien een week of twee weken mogen doen , niet hoeven te werd weer een ander aangewezen. Zoiets.

Dat zijn zeg maar ook dan momenten van van overleven.

Ja. Het is altijd in je je houdt je over Orpheus. Ja. Alleen 't zeg ik ik heb er mevrouw gezet. Zijn vrouw je kruis. Het is ik heb niet zo op over vergeleken bij andere wordt op dit en in die periode. De treinen waren , werden 1500 politieagenten uit Kopenhagen werden gearresteerd. De heeft zal nu ook wel weten natuurlijk en diarree duwt die werden verzorgd door het rooie Kruis die zet in inzet in het spel bij die zijn er ook nooit uitgekomen die Walter daarin dat in het andere in het andere kamp gezeten natuurlijk.

Maar ja die hebben een veel beter is vrij willen grote rooie Kruis bekend gebruik te raadplegen. Ik heb gewoon geen keer kindje gehad in al die tijd.

En en leefomstandigheden omstandigheden. Ja. Goed zo.

Kijk in Amersfoort hebben we het ook slecht maar we moesten werken. Ik hoef vliegveld Soesterberg. En de kwam van de ondergrondse kwamen ze brood brengen. We kregen allemaal twee sneeën brood met je weet wat de heren of het in zit en een Duitse Weermacht die eigenlijk een gedwongen soldaten was die Bush op ons passen in Italie die die tot een hoge dichtheid en brood en mochten pakken weet je wel. En altijd weer een jonge , jonge vrouw die komen op de fiets kwam zitten. Kan ze onze eigen inbreng. Ja dat was heel stiekem.

Dat heb ik wel. Inene in alles moet alles voor er slecht was. Ik vond ik in wezen slecht alles als moe op zich ik heb ik die trouwens voert slechte vaart als in in Boekelo. In de nou ik weet het niet ik. Ja.

Amersfoort was zo bedreigend is dat je die rozen.

Tuinen duurde de missie afgemaakt was het joden is heb werpen mensen doodschiet slang in auto. Het is voor Dick. Als je dit meemaakt in de appel en die koppen Keller de was een F. Die heb je die hebt. Ik heb nog 20 keer de doodstraf verdiend zo'n boef die rijst aan de kant.

Dus dat was dus Amersfoort goed voelt of zelf ook heel erg.

En in een ploeg had ook dingen gebeurd waren in dat hele extreme herinneringen aan heeft ervaren.

Ja ja.

Die periode vervliegt. Een beetje hier geweest die je karretje die goed meer dienen. Ik weet alleen heiligschennis sterk staat me bij dat die zogenaamde staking deden daardoor niet aan wilde niet wilde werken. Daar zit eigenlijk niets aparts hebben iets geks was voor de Tsjech zou wordt zelf in hoe dat die komen een soort 40 , 50 tegen je werk.

Dat we zetten poging

. Ja ja. Het is dat is dat is natuurlijk heel iets uitzonderlijks geweest.

Maar de oudere mensen die allemaal niet uit. Allemaal in die gewerkt die geweren fabriek Wezel in die minutieuze wordt. 't was een hele heel groot applaus meent kazernes in in in in een soort grote fabriek was dit gewoon geweren maken is.

Zo dat soort dingen werden daar gemaakt. Maar ik komen wij niet voor in aanmerking.

Is er nog iets meegekregen van de onderlinge verhoudingen in het kamp.

Het hier ging

nou , natuurlijk. Ja je hebt natuurlijk. Diverse media. Dit duwde homofielen die hebben daar een roze driehoek in en dat je natuurlijk veel Russen waren die werden ook zij heel slecht behandeld zijn ook heel veel mensen van omgekomen voor de Russen. Maar ja die zitten allemaal die dieven Dieven gebruiken natuurlijk. Het waren allemaal eigenlijk een ploeg Nederlanders die gebruiken en vroeg Russen en ook homofielen en daar natuurlijk ook nog zigeuners natuurlijk en joodse mensen waren echt weinig. Maar die werden doorgestuurd naar is. Ik heb één keer een transport meegemaakt. Zullen we groen kwam. Nou ja.

Het idee is in die deur open. Het was maar een levende lijken allemaal

een joodse die in maar die werden later toch weer doorgestuurd worden. Niet iedereen boegbeeld.

Nou ja in Adolf toeristen. Toen de oorlog bijna afgelopen. Hebben ze een beetje tien dagen. Doe dat wordt getrokken. Voordat ik in was ziek.

Een hele grote stad kwamen terecht in de werden winkels is door de Amerikanen opgevangen en toen werden verwend en kregen we chocola , sigaretten. He. Alles was dus en die wil ik uiteindelijk

eerst met open vrachtwagens bewust gebeuren en daar reed de eerste trein weer. Hij is er weer al weer treinen rijden. Toen gingen we naar mits daar in Frankrijk in komen daarin heel groot kan werden alle buitenlanders opvang en die wil ik begin juli ging het eerste transport naar Nederland. De wil ik in Tilburg terecht gekomen dat Amsterdam bevrijd was zo. Zodoende. Toen kwam weer thuis.

Dus u bent eigenlijk vanuit gehaald. Eerst nog Welten zei op 7 naar een ander.

Ja. 9 november swing naar Wenen.

Hoe ging dat u uitgekozen.

Wij zijn ja dat weet het , naar Wenen , dat de verder vaklieden uitbreiden. Dus ik was opgeleid als draaien. Bankwerker. Dus je snapt er natuurlijk ook de voeding jou wat kan me gebeuren. Het duurde weet 38 , maar ook in een goederenwagon bij de bewaker bij ons in de man een half broodje. En zo hebben we twee dagen in die in die trein gezeten voor de verdwenen terechtkwamen. Dan komen in die kazernes daar en willen ze grote auto reparatie werden plat waar grote werkplaatsen waar je in te werk gesteld worden. Dat was beter wat je was eigenlijk. Je kwam daar in een kamp. Je was weer vrij man eigenlijk. Je mocht weer de stad in Cracóvia bijzonder wonen heten ze zo noemden ze de Toro zonde maar ik heb en wat je daar op de kazerne kreeg je ook wat iets beter eten natuurlijk omdat je daar toch bij die soldaten zijn.

En ja dat die teruggeduwd wordt april.

Ik moest lachen. De Russen voor de deur. Maar ze zijn we eigenlijk met die Duitse transport meegegaan naar Beieren. En toen kwam ik een paar zou terecht.

Effe passen. Zei ze. Dag. We hadden. Maar critici 8. Het was natuurlijk een heel avontuur op zich want we hebben twee dagen daarin in een soort barakken gezeten toezicht die die die baas of de die hoofdofficier die daar de baas die chef. Wat moet ik met jullie die shift bewezen maar naar de Arabische bureau en laten ze maar een baantje zoeken. Een paar zo waaraan het werd natuurlijk niks want ik ging een keer met nog twee vrienden wist die drieën zijn we richting huis Amerikanen geloven is alles terug te donderen kant overleg je tegen de stroom milieukeur tot we uiteindelijk nog zoveel dagen in de bevrijd werden lang het zo zeggen. Nou dat was ook nog een leuk of heel leuk eigenlijk. Een typisch geval van geluk hebben. Wat is de scène waar dacht ja een beetje verzwakt liggen liepen we toch nog 30 , 40 kilometer op een dag. Want wat er allemaal lopen wat je en toen kwamen we bij de splitsing de ene kant was een grote stad en de andere kant is een door de zei jongens ook daar is het. Nee , we gaan naar de dorpen bemiddelaars.

Nou ja ze luisteren. Gelukkig namen we zijn er door de opgelopen en dat lag in een dal. Een beetje een dal. En dat was voor niets geweest is is is in een brug die waar is het zogenaamde verdedigen. Het is in het westen spertijd in mochten we niet op straat lopen natuurlijk de kwam dat hout boeren huisie. Wij vragen of ik hier binnen mocht om te slapen. Dus als je weet u al gooit u maar in ons bed wij gewone olie in de kelder want morgen zijn we toch dood worden gebombardeerd vannacht wat er gebeurde niks. We hebben daar nog boven gegeten bij die mensen.

En ik heb een blik vlees gestolen ongeveer 5 we proosten op ons dieren heerlijke maaltijd met u willen we de volgende morgen werden we wakker en toen gingen we naar buiten in de promotor heuveltje. Het is zacht , lief. Een Amerikaan rijden zeker interesse je toe. Maar ik heb d'r ontslag bewijs gekregen maar ontslag bewijs gekregen voor boer geworden dat het eigenlijk ontslagen waren uit mogen. Dus en ik heb m'n paspoort heb teruggekregen maar voor de rest hadden we niet want onze kleding was verbrand in alles. We krijgen niet. We hebben nooit wat teruggekregen van onze koffers beklinken zag je natuurlijk niet , want het was allemaal verdwenen. Dus zodoende kwam ik er ene bij de Amerikanen doorzetten was in eigenlijk. Het leed geleden.

En zo. Willem in hun opgetrokken dat ik in Neurenberg kwam in Neurenberg zijn we toen opgevangen in de kazernes.

Ook dat daar opgevangen. Nee. Door de Amerikanen. Ja.

En weet je allemaal in die kazerne ondergebracht bij die een paar dagen. Maar we zitten natuurlijk eten genoeg. Maar ja dat was eigenlijk niet goed. Natuurlijk kreeg eigenlijk te veel. Nu is wordt zetten weer de WC bewijs doordat het maar ja goed.

Dat is gelukkig allemaal goed afgelopen. Als je lichamelijk nog goed aan toe. Ja. Nou , ik woog ongeveer.

We telden gewogen 48 kilo was. Ik geloof ik. Maar omdat ik toch in Wenen , die weer een beetje bijgekomen is toch ietsje beter natuurlijk. Maar het was natuurlijk een stuk beter. Dat jullie mogen blijven zitten natuurlijk want daar werd de tijd letten. Dus ik heb de slechtste tijd op het einde van de oorlog. Gelukkig niet meegemaakt. Dat is mijn geluk geweest.

Test hele vooral terug naar Nederland. Ja. Hoe was de ontvangst nauwe band.

Ik zal je vertellen hoe het komt. Ik kwam al beetje transport in Tilburg terecht kwam in de schoenenfabriek terecht , meer in Tilburg. Dan werd je opgevangen. Maar ik had helemaal niks geen kleren. Niks aan. En het is en ik kan hier niet werken. Ik dacht een bewaring wordt Baantjer wat je weet allemaal bij boeren ondergebracht een omgeving Tilburg tot want Amsterdam wespen bezit gebied toch. Hoezo. Zo bezit gebied. Dat is per gebied vanwege de hongersnood die de gewezen derde daar een paar weken heb ik het geluk gehad om in een magazijn te werken. Dus ik heb een redelijk klein beetje aangekleed in je de paars-groene nu les in de broek. Weet je hoe goed en je weet hoe het gaat in de deur en op een gegeven moment ja. Het was erg dineetjes van wat ik heb gezegd ik blijf hier gewoon werken. Alle feiten bestaat de grote trailer op trailer voor de deur en eerste transporten de Amsterdam ging. Dus ik heb gouwe boeltje gepakt en ik wil op die twee hebben gesteld niet meer. Maar we waren de eerste oud grote auto toe weer te weten. Maar dat 130 , die op die ze 2. Zo kwamen wij zien , zoals u en daardoor maar opgevangen maar omdat ik dat vlakbij wonen we ze nu toe welke. Het is een alle twee moedige Center van Willem.

Komt er. Ja normaal gezien.

Het is onder meer Free walnoten gilde ze Carmen en daar heb ik vroeger gewerkt en die stond in die was niet ondergedoken die we zouden thuisgebleven. Hoe dit mogelijk is. Dat zie je nou sjiitische die nooit ondergedoken geweest als ik thuis leven ze hebben nooit gepakt en die stond voor de deur toe waar de Lauwerszee nou zeggen. Dus die reden al gauw nou afgeknabbeld twee woorden toe want ik heb pleegouders in zeer nou komt eraan , hoor. Maar die kregen een pakketje mee met tijd zou zo weer thuis hoor.

Ik best heel avontuur af op ja wat moeilijk. Nee hoor.

Ja. Een paar hele tijd hebben we natuurlijk wisten geen werk in Amsterdam. Maar je krijgt natuurlijk wel pakketje zitten toestanden is zo duur werd.

Zo lief alleen kon je weer aan het werk.

Ik doe weer later met de gemeente gekomen en we vijfde bij de gemeente.

Pas in de haven als kraanmachinist in de onderhoudsmonteur.

En de herinneringen van wat zeg maar altijd staan blijven.

Nou niet zozeer. Ik heb niet ik heb het een beetje vroeger altijd. En ik heb ik heb ja een beetje. Ik wil een beetje makkelijk van me eigen dachten we die alleen achter de rug van het. Ik heb het wel eens aan mijn kinderen verteld maar nooit in details wat je er goed uit. Ja , hoor ik dat het gaat natuurlijk. Ja. De mensen die in Nederland gebleven zijn , hebben ook nog misschien nog veel. De mensen die hebben bloembollen gegeten in weet ik veel.

U zegt ik ben eigenlijk heel makkelijk van dus ja dan. Ik neem aan dat u dat ook.

Ja. Dat heeft me ook geholpen. Ik was natuurlijk we de rekening. Gary 44 , 3 , 22

we in 2. Ja , treedt nog wat. Ja. In dit eigenlijk in de kracht van je leven mogelijk. Die vragen als er natuurlijk hopeloos geweest. Jongen vindt dat je opleiding betreft , wordt al wat betreft die carrière bewijzen spreken.

De tippen op mensen die hebben niks gedaan. In die oorlog. Dat is het toch wel een nadeel was natuurlijk een groot nadeel van. Maar ja goed we hebben het overleefd. Ja. En ik zit er nog

ja ik idee dat u ook door uw eigen instelling. Andere mensen helpen. Dat moment in op dat men. Ja ja.

Ja ja hebben kijk ik heb weet wel is. Ja die enge jongen kwam uit Zeeland en de klachten nog wel een beetje contact met is to verwardheid heb ik ze nooit meer gezien of gehoord. Maar ja je weet niet of die mensen nog leven of zo. Studiehuis.

Maar de was natuurlijk de Nederlanders toch onder kan. Is toch wel vrij zou worden. Ja. Dus hebben toch kar een beetje opgejut. Dat je een doorstart natuurlijk.

Kunt u daar nog iets iets meer van vertellen daar voorbeelden van geven.

Nou eigenlijk niet het niet. Ik heb ook geen speciale vriendschap overgehouden uit die tijd dat je toch allemaal uit. Die komen uit heel Nederland vandaan. Dus het het ja de enigste die ging natuurlijk waar ik veel verder vriendschap mee gaat dit punt is die is na drie jaar geleden gestorven is vijfenzeventig geworden als ze Harry Hoogeveen hier maar die zijn die zijn weer op een andere manier gepakt geworden. Die werden gegijzeld. Die namen en die werden opgepakt in Amsterdam met zeven of acht jongens uit bij een buurt waar ik woon en die zijn vlucht gekomen en die hebben nu Vught gezeten. Die zijn vervroegde naar Amersfoort gewoon neef is die zijn van Vught gelijk naar boven land gelijk met ons.

En die hebben het wel overleefd boek geworden. Dus is het nou juist toch 75 is een goeie vriend van me.

Het is heel verhaal van mijn. Ik vind die geweerd. Ik weet niet meer. Ik ga deze ziet is dus nee , kan ik me niet herinneren.

Nee nee dat is toch al heel wat

ja. Alleen al de tijd , zeg ik dat werktuigen we vind ik dat was eigenlijk een unicum werd er eigenlijk toe het al gebeurd is. Ik weet niet of je ooit nog mensen spreken die het meegemaakt. Maar dat is wel was wel iets is. Ja , dat we het zelf wat je zelf hier begrijp je niet zo brutaal op meer eigenlijk.

Er is ook heel bijzonder.

Ja was toch iets heel bijzonders.

Ik denk dat het heel goed voelt ja uiteindelijk

ja dat je eigen op hun manier toch een klein beetje.

Niet niet alleen maar machteloos. Ja tuurlijk. Machteloos.

Goed. Dat was het weet , niet enkel werden. Goed zo.


GV_NIOD_Buchenwald_01.ogg
 0.0
TijdsindexBetrouwbaarheidSpreker